De eerste Tourist in Ellerau

Urban_backpacking_200pxIk weer jüst an’t Arbeiden, vun to Huus, wat ik af un an maken kann, so as Programmerer. Un as ik hoochkiek vun mien Schrievdisch, ut mien Finster, dor seh ik en Rucksacktouristen. Mit den sworen Gang vun en Backpacker as dat op Ingelsch heten deit. Dat kenn ik noch. In Niegseeland hebb ik dat faken sehn, dat weer 2001. Ach, dat weer schöön dor. Ik kiek wedder op mien Reekner. Un as ik so över mien Programm nadenken dei, dor fangt achtern in mien Programmererbrägen wat an to arbeiden.

Disse Rucksacktourist, wonehm kümmt de egentlich her? Un nehm will den hen? Kümmt de oder geiht de? Gediegen. Wat is egentlich de Klock? Middag. Wat heet dat? Hm. De kümmt vun den Bahnhoff, also kümmt de. Dat heet, de is över Nacht ünnerwegens ween. Un dat heet, de will na Ellerau. In uns Dörp.

Ellerau, en niege Touristendestinatschoon. Ja, dat is smuck hier. Aver so as Programmerer denk ik mi, dor is doch jichtenswo en Fehler in mien Överleggen. Touristen kaamt nich nach Ellerau. Wat is dor also verkehrt?

Ik kiek mi den Touristen nochmaal an. De is al en beten neger kamen. Un ik kann sehn, dat is en Fru. Un se hett würklich en Rucksack. Gröön mit en beten geel. De eerste Tourist in Ellerau!

Bloots dat fallt mi jümmers noch swor, wedder an mien Arbeit to denken. En gröön-gelen Rucksack – dat hebb ik noch nienich sehn. Ok nich in Niegseeland.

Ik kiek wedder hen. Nee, dat is ja gor keen Rucksack, dat en lütten Draken. Denn is ja allens goot. Touristen gifft dat hier ja nich.

Wedder torüch an mien Arbeit. Wat? Draken? Draken gifft dat nich. Doch. Draken!

Gau. Foto maken. Dat glöövt mi de Kinners sünst nich. Nee, is to laat. Is jüst an uns Huus vörbi. Ik rut ut de Döör op de Straat.

Ah, dat is de Naversche mit ehr Draken. – Woso hebbt de jetzt en Draken? Un woso slöppt de op ehr Rüch?

Ach kiek an. Dat is ehr Lütten. As gröön-gelen Draken kostümeert. Un de weer so mööd, dor hett se em op den Rüch nahmen, so hooch, dat de Steert vun dat Kostüm nich op de Straat schüert. Faschingstiet in’n Kinnergoorn.

Ik grööt noch un gah wedder rin. Keen Touristen in Ellerau un Draken gifft dat ok nich. Un so is doch allens wedder so sinnig as dat in uns Dörp ween schall.

Ein Gedanke zu “De eerste Tourist in Ellerau

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.